وفاداری بر سعی کنار گذاشتن خواسته ها ، تصميمات و مسئوليت هايمان نيست ، هيچ کس ديکری نمی تواند به جای ما تصميم بگيرد ، هيچ کس ديگری نمی تواند مسئول پيامد کارهای ما باشد .

وفاداری ما نسبت به ديگران احترام گذاشتن ، پذيرفتن و توجه به آنهاست .

ما اجباری در موافقت با ديگران يا اجازه دخالت دادن به آنها برای زير نظر داشتن عقايد ، احساسات يا رفتار خود نداريم و هرگز مجبور به تحمل بد رفتاری نيستسم .

وفادار بودن و پذيرفتن وفاداری تنها به اين معناست که من خود را متکی به ديگری قرار ندهم من با احترام گذاشتن و عشق ورزيدن به ديگران و با دخالت در زندگی آنها يا اجازه نظارت دادن به آنها برخود به ديگران وفا دارهستم .

آنچه اهميت دارد اين است که انسان بتواند قدرت را بدست بياورد .

من به ارواح موعتقد نيسم ولی به قدرت ناخود آگاه فکری موعتقدم . من واقعاْ فکر می کنم که مغز بيشتر قدرت فائق آمدن بر ساير اندامهای هسی و توليد تجسمات وا دارد و مردمی که می گويند روح ديده اند را باور دارم .

عشق در لحضه پديد می آيد ، دوست داشتن در امتداد زمان ، اين اساسی ترين تفاوت ميان عشق و دوست داشتن است .

عشق معيارها را در هم می ريزد ، دوست داشتن بر پايه های معيارها بنا می شود .

 عشق ناگهان و ناخواسته شعله می کشد ، دوست داشتن از شناختن و خواستن سرچشمه می گيرد.

مرد جوان هنگام قدم زدن در یكی از بوستان های شمال تهران با دیدن قسمتی از دست یك زن، وحشت زده پلیس را خبر كرد. مرد جوان هنگام قدم زدن در یكی از بوستان های شمال تهران با دیدن قسمتی از دست یك زن، وحشت زده پلیس را خبر كرد. ساعت ۶ بعدازظهر سه شنبه مردی در تماس با پلیس۱۱۰ تماس و به اپراتور گفت: «در ضلع جنوب غربی پارك طالقانی دست یك انسان كه فكر می كنم زن باشد از قسمت مچ بیرون از خاك مانده است.» دقایقی بعد نیز محمد شهریاری - بازپرس ویژه قتل دادسرای جنایی تهران - به همراه اكیپی از كارآگاهان در محل مورد نظر حضور یافتند. دقایقی بعد نیز جسد زنی جوان كه صورتش از بین رفته بود از زیر خاك بیرون كشیده شد. كیف دستی وی نیز كه كنارش بود برای بررسی در اختیار بازپرس جنایی قرار گرفت. نخستین بررسی جسد نشان داد زن جوان كه مانتو و شلوار مشكی به تن داشت با گره خوردن روسری دور گردنش خفه شده و پیكرش از محل دیگری به بوستان منتقل و دفن شده است. بازپرس جنایی پس از بررسی محتویات كیف مقتول یك قطعه عكس، متعلق به زن جوانی را پیدا كرد كه داخل تكه روزنامه ای قرار داشت. با توجه به این كه صورت مقتول قابل شناسایی نبود و پشت عكس نیز هیچ مشخصاتی وجود نداشت تحقیق درباره شناسایی صاحب عكس آغاز شد. بازپرس جنایی پرونده نیز در این باره گفت: پس از بررسی تكه روزنامه موجود در كیف مقتول احتمال این كه قتل بیش از یك ماه قبل رخ داده باشد نیز قوت گرفت. جسد زن جوان برای تعیین علت اصلی و زمان مرگ به پزشكی قانونی منتقل شده و تحقیقات برای كشف راز این جنایت از سوی كارآگاهان جنایی تهران ادامه دارد

دوست دارم که.....

يه اتاقي باشه گرمه گرم ... روشنه روشن ... تو باشي، منم باشم ... کف اتاق سنگ باشه سنگ سفيد... تو منو بغلم کني که نترسم ...که سردم نشه ...که نلرزم ... اينجوري که تو تکيه دادي به ديوار ... پاهاتم دراز کردي ... منم اومدم نشستم جلوت و بهت تکيه دادم ... با پاهات محکم منو گرفتي ... دو تا دستتم دورم حلقه کردي ... بهت مي‌گم چشماتو مي‌بندي؟ ميگي آره! بعد چشماتو مي‌بندي ... بهت مي‌گم برام قصه مي‌گي تو گوشم؟ مي‌گي آره! بعد شروع مي‌کني آروم آروم تو گوشم قصه گفتن ... يه عالمه قصة طولاني و بلند که هيچ وقت تموم نمي‌شن ... مي‌دوني؟ مي‌خوام رگ بزنم ... رگ خودمو ... مچ دست چپمو ... يه حرکت سريع ... يه ضربه عميق ... بلدي که؟ ولي تو که نمي‌دوني مي‌خوام رگمو بزنم ... تو چشماتو بستي ... نمي‌دوني من تيغ رو از جيبم در ميارم ... نمي‌بيني که سريع مي برم ... نمي‌بيني خون فواره مي‌زنه ... رو سنگاي سفيد ... نمي‌بيني که دستم مي‌سوزه و لبم رو گاز مي‌گيرم که نگم آااخ که چشماتو باز نکني و منو نبيني ... تو داري قصه مي‌گي.. من شلوارک پامه ... دستمو مي‌ذارم رو زانوم ... خون مياد از دستم مي‌ريزه رو زانوم و از زانوم مي‌ريزه رو سنگا ... قشنگه مسير حرکتش! قشنگه رنگ قرمزش ... حيف که چشمات بسته است و نمي‌توني ببيني ... تو بغلم کردي ... مي‌بيني که سرد شدم ... محکمتر بغلم مي‌کني که گرم بشم ... مي‌بيني نامنظم نفس مي‌کشم ... تو دلت ميگي آخي دوباره نفسش گرفت! مي‌بيني هر چي محکمتر بغلم مي‌کني سردتر ميشم ... مي‌بيني ديگه نفس نمي‌کشم ... چشماتو باز مي‌کني مي‌بيني من مردم ... مي‌دوني؟

من مي‌ترسيدم خودمو بکشم! از سرد شدن ... از تنهايي مردن ... از خون ديدن ... وقتي بغلم کردي ديگه نترسيدم ... مردن خوب بود، آرومِ آروم ... گريه نکن ديگه! ... من که ديگه نيستم چشماتو بوس کنم بگم دلم مي‌گيره‌ها ! بعدش تو همون جوري وسط گريه‌هات بخندي ... گريه نکن ديگه خب؟ دلم مي‌شکنه... دلِ روح نازکه ... نشکنش خب...؟ 

قهرکردی ورفتی تا بدانم

رفتن را هم همیشه نمی شود

در خواب خاطره گریه کرد

رفتی تا همه بدانند

دختری تنها در امتداد این کوچه غریب

تاابد تنها ماند

انگار می دانستی

که خط و خاطرات را هم

در ازدحام این همه گریه بی گاه

گم میکنم

حالا به خلوت خوابهایم آمدی که چه؟!

آمدی دستی تکان بدهی وبروی

که فراموش نکنم ساعت زلال قرارمان را

همان دوشنبه های بی غرورمن وبی بازگشت تو

حالا بیاوبه هر بهانه ای که میدانم ومیدانی برگرد

دلم برای آن گفت و گوهای گرم تنگ شده

وبرای تو و آن دقایق ماندگار

که ما را بی خبر در خواب خاطره جا گذاشتند و رفتند

میدانم که نمی آیی

آسمان بارانی گواه این حرف من

منی که روزها زنجیره تو را قاب گرفته ام

وبی قرارآمدن تو

هی بوی نیامدنت را می شنوم حتی از این زنجیر

وآسمانی که وقت رفتنت

گواه همیشه دلتنگی هایم بوده است

پس بیا و به حرمت این لحظه های پر گریه برگرد

برگرد و لحظه ای حتی نامهربان کنارم باش

 

آن نقابی که به رخسار زدم پیش تو افتاد وشکست.
شدم ان دختر غمگین و شکسته،
آن سنگ ترک خورده ی بی رنگ،
شدم آن کس که از اول بودم نه ان چهره ی رنگین...
من نه ان ماه سپیدم که تو هر شب به رخش مات شوی،
و نه ان خنده ی معصومم که به نگاهش دلشاد شوی،
من فقط دخترکی محصورم.....
بین دیوار و قفسها،
دوست داری از چه گویم؟
ارزوهایم که همه در دل خونینم ،،،بر باد رفت؟
آرزوی پروازم ؟ ؟؟؟!!!!که اسیر مرداب شدم و دود شد و رو به هوا رفت!!!
یا از ان  رویا ی رنگین؟؟؟ که شبانگاه رو به من می کرد و می گفت:
منتظر باش،
اندکی صبر!!!
سحر نزدیک است.
نور می اید،
روز می شود و تو می خندی.....
از چه گویم؟؟؟؟
از چه نالم؟
من هیچ ندارم....
بساطم ، پُر پوچی هاست.
و پُر از زمزمه هایی گنگ است.
من نقابم افتاد، پیش چشمان تو من خرد شدم.
من نه  آن فریادم که تو را وحشت و وهم به دلت راه دهد
و نه آن جمله ی پاکم که تو از گفتن آن مست شوی
آری
 من فقط زمزه ای گنگم،

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم

عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم

با عقل آب عشق به یک جو نمی رود

بیچاره من که ساخته از آب و آتشم

.

.

.

لب بر لبم بنه بنوازش دمی چو نی

تا بشنوی نوای غزلهای دلکشم

ساز صبا بناله شبی گفت شهریار

این کار تست من همه جور تو می کشم

 

شب همه بی تو کار من شکوه بماه کردن است

روز ستاره تا سحر تیره به آه کردن است

متن خبر که یک قلم بی تو سیاه شد جهان

حاشیه رفتنم دگر نامه سیاه کردن است